سریال ادامه دار پناهنده شدن ورزشکاران ایرانی با فاطمه کشاورز
پناهنده شدن ورزشکاران به کشورهای دیگر در سال های اخیر افزایش پیدا کرده است که در ادامه به علت و معلول چنین پدیده ای و سرانجام ورزشکاران پرداختیم.
به گزارش خبرویژه ، شرایط به شکلی است که در المپیک امسال پاریس تعداد ایرانیان حاضر در تیم پناهنده از همه کشورهای جهان بیشتر بود.در واقع تعداد ورزشکاران ایرانی حاضر در تیم پناهندگان المپیک از تعداد ۵ ورزشکار در المپیک ۲۰۲۰ توکیو به ۱۴ نفر در المپیک ۲۰۲۴ پاریس رسید که نشان می دهد علاقه ورزشکاران ایران برای مهاجرت به هر قیمتی به کشورهای دیگر افزایش پیدا کرده است.
حتی کار به جایی رسیده که کیانوش رستمی که دارنده نشان طلا و نقره المپیک در رشته وزنه برداری است نیز تغییر تابعیت دارد و قرار است با پرچم کشور کوزوو در رقابتهای جهانی حضور پیدا میکند.
نمونه بارز دیگر این ورزشکاران اما سعید ملایی و کیمیا علیزاده هستند. ملایی قهرمان جودوی ایران در پی باخت «اجباری» در بازیهای قهرمانی جهان
در توکیو به منظور روبهرو نشدن با حریف اسرائیلی، از ژاپن به آلمان رفت تا از طریق فدراسیون جهانی جودو به کشوری غیر از ایران پناهنده شود اما فدراسیون جهانی جودو ضمن تعلیق چندساله فدراسیون جودو ایران، ملایی را به مغولستان معرفی و وی با پرچم این کشور موفق به کسب مدال نقره المپیک ۲۰۲۰ توکیو شد.
کیمیا علیزاده نیزدر دی ۱۳۹۸ اعلام کرد که برای دوری از ریا و تبعیضها در کشوری دیگری جز ایران زندگی خواهد کرد. او در المپیک ۲۰۱۶ ریودوژانیرو با کسب مدال برنز در وزن ۵۷ کیلوگرم، تبدیل به نخستین زن ایرانی شد که در تاریخ ورزش ایران در بازیهای المپیک، برنده مدال شده است. وی با ۱۸ سال سن، جوانترین مدالآور تاریخ ایران و تاریخ کشورهای خاورمیانه در دورههای المپیک است.
محمد رشنو نژاد جودوکار ۲۲ ساله ۶۰ کیلوگرم تیم ملی ایران نیز با همین وضعیت مواجهه شد. وی با مشکلات مالی زیادی در راه این ورزش دست و پنجه نرم میکرد و حتی مدلهای خود را به حراج گذاشت.رشنو نژاد در سال ۱۳۹۶ توانست در رقابتهای قهرمانی آسیا مدال نقره را از آن خود کند. پس از آن به همراه تیم ملی به مسابقات گرندپری هلند اعزام شد اما پس از اتمام مسابقات به کشور بازنگشت.
محمدرضا رودکی، سرپرست تیم ملی تلاش زیادی کرد تا او را در هلند بیابد اما موفق نشد و پدر رشنو نژاد ازمشخص شدن وضعیت فرزندش تا سه روز پس از ناپدید شدن خبر داد. جودوکار در پاییز۱۳۹۶ به هلند پناهنده شد. واقعیت این بود که رشنو نژاد به هلند درخواست پناهندگی داد و بیش از یک سال طول کشید تا به تیم ملی این کشور دعوت شود. وی در اولین تورنمنت خود که رقابتهای اوپن بلژیک بود توانست مدال برنز بگیرد و خیلی زود کشور هلند را از این پناهندگی منتفع سازد.
در چنین شرایطی به نظر می رسد فاطمه کشاورز را نیز باید از جمله ورزشکارانی دانست که به تازگی به کشور دیگری پناهنده شده است. این در حالی است که فدراسیون وزنهبرداری ایران روزهای عجیبی را سپری میکند. درحالیکه این فدراسیون چند روز قبل به دلیل فهرست عجیب اعزامی برای دریافت ویزای سفارت اسپانیا زیر ذرهبین رفته و مورد انتقاد قرار گرفته بود، بهتازگی با پدیده نوظهور گم شدن ورزشکارش در کشور اسپانیا مواجه شده است. مسئولان فدراسیون وزنهبرداری خبر دادهاند کشاورز هتل محل اقامت تیم ملی در این کشور را ترک کرده و بعد از آن تلفن همراهش را هم خاموش کرده است. اگرچه در خبرهای اولیه داستان عجیب و باورنکردنی دزدیدهشدن او به گوش رسیده ولی به نظر میرسد فاطمه کشاورز یکی از جدیدترین پناهندههای ایرانی بین ورزشکاران باشد.
گویا وی به بهانه اینکه سردرد دارد سالن مسابقات را ترک کرده و یا اینکه به آنجا نرفته تا به هتل برگشته و استراحت کند. با وجود این در بازگشت دیگر اعضای تیم ملی به هتل مشخص میشود که فاطمه پاسپورتش را از کیف سرمربی که در اتاق بوده برداشته و محل را ترک کرده است.
با همین روایت کاملا مشخص است که اتفاقی دیگر برای این دختر ورزنهبردار ایرانی که در مسابقات اسپانیا به عنوان هشتمی رسیده بود نیفتاده و او قصد مهاجرت داشته است.
البته دبیر فدراسیون وزنهبرداری توضیحاتی داده که تلاش داشته به این ابهامات پاسخ دهد.وحید ربیعی گفت: «فعلا هنوز خبری نیست و پیگیر هستیم. با پلیس اسپانیا صحبت کردیم و آنها هم پیگیر هستند، اما هنوز هیچ خبری نشده است. حتی پلیس اسپانیا دوربینهای هتل را چک کرده تا مشخص شود او با چهکسی از هتل خارج شده است، اما هنوز نتیجه آن مشخص نیست.
مسابقه کشاورز تازه تمام شده بوده و مربیان برای وزنکشی و انجام مسابقه به پاسپورت ورزشکار نیاز داشتند و مربی چون درگیر مسابقات نفرات دیگر بوده فاطمه کشاورز از کیف مربیاش پاسپورت را برمیدارد. ولی کسی که قصد رفتن داشته باشد حتی بدون پاسپورت هم این کار را انجام میدهد.
ما تمام پروتکلها را رعایت کردیم و محکمکاری لازم را انجام دادیم. حتی از ورزشکار سفته گرفتیم، ولی متأسفانه این اتفاق رخ داده است. ضمن اینکه نمیتوانیم ورزشکار را در هتل زندانی کنیم. او مسابقهاش را داده و فردای آن روز با اعلام اینکه سرش درد میکند به هتل رفته برای اینکه استراحت کند».
به غیر از اظهاراتی که در این زمینه انجام شده و شواهدی برای نیت این ورزشکار جوان وجود داشته، میتوان با بررسی اتفاقات مشابه قبلی هم دوباره به این نتیجه رسید که او تازهترین ورزشکاری است که ایران را به مقصد کشور و یا پرچم دیگری ترک کرده است. نکته درخور توجه اینکه او دقیقا از همان فرمولی استفاده کرده که پیش از این، چند ورزشکار ایرانی دیگر که دست بر قضا تعدادی از آنها هم خانم بودهاند، استفاده کردهاند.
محمد گنجخانلو، دوچرخهسوار مطرح ایرانی که پیشتر به عنوان نماینده ایران در رقابتهای جام جهانی گلاسکو در اسکاتلند به میدان رفته بود، از همین شیوه استفاده کرد. او در رقابتهای جهانی گلاسکو پس از اتمام مسابقه به هتل برگشته، وسایلش را جمع کرده و بدون اینکه به کسی بگوید، هتل را ترک کرده بود. در چند سال اخیر حداقل دو مورد مشابه دیگر هم که ابتدا اعلام شده ورزشکار گم شده و بعد ورزشکار مذکور در کشوری دیگر درخواست پناهندگی داده است را میتوان برجسته کرد.
مرور داستان یکتا جمالی به این ماجرا رنگ دیگری میدهد. دختر ۱۷ساله وزنهبرداری ایران پیشتر به هراکلیون یونان سفر کرده بود تا در رقابتهای وزنهبرداری قهرمانی جوانان جهان شرکت کند. او در آن تورنمنت توانست در دسته ۸۷ کیلوگرم مدال نقره یکضرب و عنوان چهارمی مجموع را به دست بیاورد و بعد دیگر خبر چندانی از او نشد.
حتی در سالن رقابتها هم دیده نشد و برای تماشای رقابت دیگر وزنهبردار ایرانی که به هراکلیون سفر کرده بود نیز به سالن نیامد. کمی بعد فدراسیون وزنهبرداری هم بیانیهای صادر کرد و گفت او هتل محل اسکان را ترک کرده و دیگر برنگشته است. بعدها یکتا جمالی سر از آلمان درآورد و بهطور رسمی اعلام کرد پناهنده این کشور شده است.
همه این اتفاقات به خوبی نشان می دهد که در شرایط کنونی ورزشکاران ایرانی از وضعیتی که دارند رضایت ندارند و به همین دلیل از هر بهانه و فرصتی استفاده می کنند تا مسیر زندگی خود را تغییر بدهند.وضعیتی که نیازمند توجه جدی مسئولان است و در صورت حل نشدن ریشه ای این مشکل احتمال اینکه در آینده نیز تکرار شود وجود خواهد داشت.