واکنش ها به درخواست مبینا نعمت زاده از رئیس جمهور/از طوفان کنایه تا نسیم مدارا

به گزارش خبرویژه ؛اگرچه المپیک ۲۰۲۴ پاریس با همه خاطرات تلخ شیرینش به پایان رسیده و از آن جز برق مدالها و حسرت شکست ها چیزی باقی نمانده، ولی بعضی از حواشی پیرامون آن در جامعه همچنان داغ است.
یکی از آن موضوعات داغ مربوط به خواسته غیر معمول مبینا نعمت زاده، برنده مدال برنز تکواندوی بانوان است که برای تیم اعزامی ایران از اهمیت بالایی برخوردار است.

مبینای ۱۹ ساله که حالا به یک قهرمان افتخار آفرین ملی و محبوب بدل شده، از آنجایی که به دلیل تمرینات فشرده اش برای حضور در مسابقات المپیک، کنکور را از دست داده، در تقاضایی غیر معمول از مسعود پزشکیان، ریاست محترم جمهور خواست تا ترتیبی دهد که او بتواند بدون کنکور وارد دانشگاه شده و در رشته محبوبش؛ پزشکی شروع به تحصیل کند.

در نگاه اول شاید موضوع چندان پیچیده به نظر نیاید، خصوصا اگر این واقعیت را در نظر بگیریم که کسب مدال المپیکی آن هم در بخش بانوان، اتفاقی نیست که هر روز رخ دهد و رسیدن به آن کار هر کسی نیست. از این منظر مبینای جوان قطعا یک نخبه است و وجود نخبگان در دانشگاه و محافل علمی تضمین ادامه افتخار آفرینیست.

موضوع اما جایی پیچیده می شود که نعمت زاده می خواهد در رشته ای غیر از حرفه ای که در آن موفق بوده تحصیل کند. رشته پزشکی؛ که می شود گفت بخش بزرگی از پشت کنکوری ها برای رسیدن به آن سر و دست می شکنند و ورود به آن را افتخاری بزرگ می دانند. قطعا ورود به دانشگاه حق طبیعی یک نخبه و قهرمان ملی است و این موضوع در قانون هم پیش بینی شده؛ آنجا که قهرمانان ملی در رشته های ورزشی می توانند بدون کنکور به بهترین دانشگاه های کشور وارد شده و در رشته تربیت بدنی در آن تحصیل نمایند. فارغ از اینکه تمایل مبینا به تحصیل در رشته پزشکی شاید نا دیده گرفتن آنچه تا امروز انجام داده باشد و شاید تحت تاثیر قرار گرفتن در مقابل این فرهنگ غلط که همچنان دکتر و مهندس بودن در جامعه را جایگاه ویژه تری نسبت به سایر رشته ها قلمداد می کند، باید گفت که خواسته او چندان هم عادی و کوچک نیست. این موضوع زمانی روشن شد که پدر مبینا در برنامه زنده از موافقت رئیس جمهور با خواسته دخترش خبر داد. طولی نکشید که این موضوع به کانون بحث در فضای مجازی و حقیقی بین مردم عادی و حتی نخبگان بدل شد و یک خواسته به ظاهر معمولی مبینا تبدیل به یکی از پر سر و صدا ترین بحث های روز شد.

یک طرف جوانانی که در تمام این سالها به سهمیه و سهمیه بازی معترض بوده اند و یک طرف آنهایی که می گویند: «مگر در کشورهای دیگر به قهرمانان ملی از این امتیازات کم داده می شود؟»

از یک سو شهربانو منصوریان در ویدئویی با کنایه می گوید که بیش از هفتاد مدالش را می دهد تا دندانپزشک شود و از سوی دیگر پزشکی که می خواهد برای تشکر از زحمات سالیان متمادی اش اجازه دهند که دروازه بان تیم ملی فوتبال شود. انگار باید این اتفاق می افتاد تا به این موضوع پی ببریم که نارضایتی مردم از سهمیه بندی ها و امتیازات خاص برای بعضی، چقدر پررنگ و جدی بوده و گویی در تمام این سالها فرصتی نیافته اند تا به این بلندی صدای اعتراض خود را به گوش مسئولین برسانند.

در مقابل این رفتارها اما رفتارهای به مراتب معقولانه تری هم از بعضی چهرهای ملی شاهد بودیم. مثل رسول خادم که از مردم خواست با مدال آوران کم تجربه مدارا کنند. بله در میان این هیاهو انگار یادمان رفته که مبینا نعمت زاده این قهرمان ملی دوستداشتنی تنها ۱۹ سال سن دارد.

یقینا اظهار نظر در خصوص مسائل روز جامعه یک امر عادی و حق مردم است ولی کاش قبل از به راه انداختن هر کارزار مجازی و حقیقی و داغ کردن هر موضوعی به همه جوانب آن بیشتر فکر کنیم. قطعا هدف تک تک آنهایی که از مبینای جوان انتقاد یا دفاع می کنند، رسیدن به یک موقعیت مطلوب برای جامعه است ولی کاش لحن و نوع انتقادمان به گونه ای باشد که اگر قدردان زحمات یک قهرمان ملی نیستیم، لااقل باعث رنجش و سرخوردگی او نیز نباشیم. مبینا ۱۹ ساله صرفا یک درخواست داده که فارغ از درست یا غلط بودنش بعد از بررسی توسط مسئولین با آن موافقت یا مخالفت می شود. خصوصا اینکه امروز رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرش درخواست مبینا نعمت زاده را تکذیب کرد و با صراحت گفت که تحصیل در رشته پزشکی فقط از طریق کنکور امکانپذیر است.